Przejdź do treści
fotowoltaika.ostrowwlkp.pl

Karta granic i źródeł pomiaru autokonsumpcji

Karta pomiaru jest legendą do wszystkich późniejszych wykresów. Bez niej nazwy „pobór”, „oddanie”, „produkcja” i „zużycie” mogą odnosić się do różnych urządzeń i granic. Jedna strona karty powinna pozwolić innej osobie odtworzyć, skąd pochodzi liczba i czego nie obejmuje.

Metryka punktu i odpowiedzialnych podmiotów

Zapisz pełny kod PPE lub innego punktu pomiarowego dokładnie tak, jak występuje w dokumentach, adres punktu, numer układu pomiarowego, nazwę OSD, sprzedawcę oraz daty obowiązywania umów i urządzeń. OSD potwierdź na fakturze lub umowie dotyczącej konkretnego PPE. Nie wyznaczaj go z mapy regionu ani z nazwy sprzedawcy.

PSE/OIRE opisuje punkt pomiarowy jako miejsce w sieci, do którego przypisane są dane używane w pomiarach, rozliczeniach i procesach rynku energii; punkt ma unikalny kod nadany przez operatora. Dane w MojeIRE są widoczne, gdy zostaną przekazane do CSIRE przez OSD obsługującego ten punkt. To potwierdza, dlaczego karta musi być zakotwiczona w PPE, a nie tylko w adresie obiektu.

Jeżeli potrzebna jest kontrola statusu przedsiębiorstwa, rejestr URE pozwala wyszukać koncesje, w tym działalność DEE dotyczącą dystrybucji energii elektrycznej. Rejestr nie zastępuje wskazania operatora na dokumentach konkretnego punktu.

Narysuj cztery granice

Granica sieć–obiekt

Zaznacz licznik OSD i kierunki przepływu. Przypisz osobne pola dla energii pobranej z sieci oraz wprowadzonej do sieci. Dodaj informację, czy plik zawiera wartości interwałowe, wskazania narastające czy dane rozliczeniowe. Nie rekonstruuj sposobu rozliczenia z chwilowych odczytów fazowych bez właściwej instrukcji i danych OSD.

Granica produkcji PV

Wskaż urządzenie i miejsce pomiaru: falownik, licznik produkcji albo inny punkt. Zapisz stronę AC lub DC, modele i liczbę urządzeń, wersję oprogramowania, metodę agregacji oraz źródło eksportu. Jeżeli portal sumuje kilka falowników, odnotuj zakres. Produkcja raportowana przez falownik może różnić się od energii z licznika o innym położeniu z powodu granicy, strat, zaokrągleń lub czasu próbkowania.

Granica zużycia obiektu

Jeśli obiekt ma dedykowany licznik obciążenia, opisz jego położenie względem PV, sieci i wszystkich rozdzielnic. Jeśli zużycie jest wyliczane, zapisz równanie oraz warunki jego ważności. Osobno oznacz obwody poza pomiarem, inne źródła, najemców lub urządzenia posiadające własne liczniki.

Przyszła granica magazynu

Na tym etapie nie wybieraj urządzenia. W schemacie zostaw pytania: gdzie przyszły projekt ma mierzyć ładowanie, rozładowanie, straty i energię pomocniczą; jak odróżni przepływ z PV, sieci i magazynu; jakie dane będą dostępne z licznika, falownika lub EMS. Dzięki temu obecna baza nie utrwali bilansu, który przestanie działać po dodaniu akumulatora.

Słownik każdego pola

Dla każdej kolumny w pliku zapisz:

  • nazwę biznesową i techniczną;
  • urządzenie, granicę oraz kierunek;
  • jednostkę i znak wartości;
  • rodzaj wielkości: energia w interwale, moc, stan licznika albo wartość pochodna;
  • długość interwału i regułę agregacji;
  • strefę czasową oraz znaczenie znacznika czasu;
  • źródło, datę eksportu i wersję formatu;
  • status jakości, informację o korekcie i sposób wyznaczenia;
  • zakres, którego wartość nie obejmuje.

Rozporządzenie w sprawie systemu pomiarowego przewiduje status danych wskazujący źródło ich pochodzenia oraz poprawność. Własny arkusz nie powinien usuwać takiej informacji. Jeśli eksport jej nie zawiera, wpisz „brak pola w źródle”, zamiast nadawać danym status potwierdzony.

Cztery warstwy archiwum

Surowe źródło to niezmieniony plik pobrany z MojeIRE, portalu OSD, falownika lub licznika. Kopia robocza służy do ujednolicenia nazw, jednostek i czasu. Tabela pochodna zawiera bilanse i wskaźniki. Raport prezentuje wnioski wraz z zakresem. Każda warstwa powinna wskazywać poprzednią i zastosowane przekształcenia.

Faktura jest dokumentem rozliczeniowym dla okresu i właściwych reguł. Nie wypełnia automatycznie luk interwałowych. Z kolei suma danych falownika nie zastępuje wskazania licznika OSD. Rozbieżność zachowaj i opisz, zamiast dopasowywać jedną serię do drugiej bez podstawy.

Kontrola synchronizacji

Przed wyliczeniem autokonsumpcji wybierz wspólny okres oraz najmniej szczegółowy wiarygodny interwał, do którego można jawnie zagregować źródła. Sprawdź początek i koniec okresu, strefę czasową, zmianę czasu, brakujące rekordy, duplikaty oraz odczyty narastające. Nie interpoluj przerwy tylko po to, aby wykres wyglądał ciągle.

Szczegółowy przykład warunkowego bilansu znajduje się w artykule Import, eksport, produkcja i zużycie, a zasady kontroli czasu w tekście Interwały, braki i korekty danych.

Przejdź do kontroli interwałów i braków

Źródła urzędowe sprawdzone 25.08.2026

  • PSE/OIRE — Q&A portali CSIRE
  • PSE/OIRE — Standardy Wymiany Informacji CSIRE
  • ELI — rozporządzenie w sprawie systemu pomiarowego
  • URE — rejestr koncesji